و متناقضين است . جواب حاصل جوابى كه شارح از اين سئوال ميدهد آنست كه امتناع اختلاف بواسطه شدّت و ضعف در اجزاء ماهيّت صرفا در ماهيّات حقيقيّه مىباشد يعنى ماهيّاتى كه از ذاتيّات تركيب شده همچون ماهيّت انسان كه از حيوان و ناطق تركيب يافته است بخلاف ماهيّات اعتباريّه يعنى مفاهيم كه امورى لحاظى و فرضى هستند و ذاتيّات در آنها معنا ندارد . متن و امّا غير داخل كما مرّ . و ايضا امّا عاميّة و هى المبتذلة ، لظهور الجامع فيها نحو : رأيت اسدا يرمى او خاصيّة و هى الغريبة . و الغرابة قد تكون فى نفس الشبه كقوله : و اذا احبتى قربوسه بعنانه * علك الشكيم الى انصراف الزّائر و قد تحصّل بتصرّف فى العاميّة كما فى قوله : و سالت باعناق المطّى الاباطح . اذا اسند الفعل الى الاباطح دون المطى او ادخل الاعناق فى السيّر . شرح عربى ( و امّا غير داخل ) عطف على اما داخل ( كما مرّ ) من استعارة الاسد للرجل الشجاع و الشمس للوجه المتهلّل و نحو ذلك لظهور ان الشجاعة عارض للاسد لا داخل فى مفهومه * و كذا التهلّل للشمس ( و ايضا ) للاستعارة تقسيم آخر باعتبار الجامع و هو انّها ( امّا عاميّة ، و هى المبتذل لظهور الجامع فيها نحو : رأيت